บทความ

เทียนแห่งความหวัง


ระหว่างที่ผมติดอยู่ในถ้ำ 112 ปี 2556 ชีวิตแทบสิ้นหวัง คิดอยากฆ่าตัวตาย มีคนคอยกู้ภัยให้ผมมากมาย แต่ลุงตู่ของผมกลับเมินเฉยแถมด้วยรอยยิ้มแห่งความสะใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ มีจดหมายหลายร้อยฉบับส่งมาเป็นกำลังใจให้ผมมีชีวิตอยู่รอดมาได้ในทุกวันนี้ แต่จดหมายเหล่านี้ถูกเรือนจำยึดไปทำลาย ที่หลงเหลือรอดมาได้เพียงฉบับเดียวจากคนชื่อเจี๊ยบ แล้ว เธอก็หายไปเลยไม่ได้ติดต่อกันอีก ผมชอบเรื่องนี้มาก จึงเก็บรักษาจดหมายนี้ไว้ และนำออกมาในวันปล่อยตัว 30 เมษายน เจี๊ยบคือใคร ? ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า ? ใครรู้จักเธอ ช่วยบอกด้วยความคิดถึงเหลือเกิน

“ สันติภาพ ศรัทธา ความรัก และความหวัง”

เปลวเทียนทั้งสี่เล่ม ค่อยๆพลิ้วไหวไปอย่างช้าๆ บรรยากาศรอบข้างช่างแผ่วเบายิ่งนัก หากเราเงี่ยหูฟังจะได้ยินเทียนทั้งสี่สนทนากัน…

เทียนเล่มแรกเอ่ย “ฉันคือสันติภาพ น่าเศร้าเหลือเกิน ทุกวันนี้ไม่มีใครอยากให้ฉันสว่างไสว “ แสงของสันติภาพค่อยๆริบหรี่และดับไป

เทียนเล่มที่สองเอ่ย “ ฉันคือศรัทธา น้าเศร้าหนักหนา ทุกวันนี้ไม่มีใครต้องการ”แสงแห่งศรัทธา ค่อยๆริบหรี่และดับไป

เสียงเอ่ยขึ้นมาอย่างเศร้าใจ เทียนเล่มที่สามกล่าว: “ ฉันคือความรัก ฉันไม่เข้มแข็งพอที่จะส่องสว่างอีกต่อไป ผู้คนเพิกเฉยและไม่เห็นค่าของฉัน แม้แต่คนใกล้ชิด พวกเขายังไม่คิดจะเติมรักให้แก่กัน “ ว่าดังนั้น พลันความรักก็ดับไป

ไม่ช้าไม่นาน …เด็กน้อยคนหนึ่งเดินเข้ามา เมื่อพบเทียนสามเล่มดับไป เขาเริ่มร่ำให้และหลั่งน้ำตา ” ทำไมพวกเธอถึงดับไป พวกเธอต้องสว่างไสวตราบนิรันดร์มิใช่หรือ”

ทันใดนั้นเทียนเล่มที่สี่กระซิบอย่างแผ่วเบา “ อย่ากลัวไปเลยหนูน้อย ตัวฉันนี้คือความหวัง ตราบใดที่ฉันยังส่องสว่างอยู่ได้ เทียนสามเล่มนั้นจะกลับมาไม่ช้านาน”

เด็กชายตัวน้อย ตาเป็นประกายด้วยปิติ สองมือนั้นค่อยๆจุด “ เทียนแห่งความหวัง” พร้อมกับเทียนอีกสามเล่ม

อย่าปล่อยให้ “แสงแห่งความหวัง” ในชีวิตเราดับไป ไม่ว่าสิ่งต่างๆจะเลวร้ายหรือแย่สักแค่ไหน เมื่อเรามีความหวังแล้วไซร์ สันติภาพ ศรัทธา และความรักก็จะสว่างในตัวเราเสมอ

ดูเพิ่มเติม

เทียนสว่าง
 จดหมายถึงคุก0006